Fyrsta mannsliðið var í eldinum 8. desember ímóti VSH. Ein spennandi dystur, tí vit fyrr í kappingaráriðnum leiktu javnleik ímóti júst hesum liðnum í landskappingini.
Hesuferð var talan tó um 3. umfar í steypakappingini.
Júst sum í fyrsta dystinum millum liðini, var dysturin sera javnur í fyrra hálvleiki. Vit høvdu serliga trupulleikar av krússpælinum hjá VSH, av somu orsøk kom serliga høgri bakkurin hjá teimum til nógvar góðar málmøguleikar. Í álopinum vóru tíðarskeið, har vit høvdu trupult við at koma til góðar møguleikar. Hóast hetta var hálvleiksstøðan 14-15 til okkum, sum má sigast at vera “meira enn eitt góðtikið” tal av málum fyri okkara viðkomandi.
Seinni hálvleikur var sum ein heilt annar dystur. Teir fyrstu minuttirnir vóru rættiliga javnir eins og í fyrra hálvleiki, men síðani byrjaði verjan hjá okkum veruliga at fáa fatur á teirra skjúttum. Við Tummas Paula á odda fingu vit VSH at skjóta í blokkin eini 5-10 ferðir. Orsakað av tí góða verjuspælinum, fingu vit nógv løtt mál og VSH byrjaði at missa vónina um ein sigur. Tað góða verjuspælið, effektiva kontramaskinan og góða álopsspælið førdi við sær, at seinni hálvleikur endaði 6-22 og harvið endaúrslitið 20-37 til ÍF Føroyar.
Tað vóru fleiri góð boð uppá dagsins leikara til hendan dyst, men valið fall uppá Tórald Kollsker.
Sostatt er fyrsta mannsliðið víðari til 4. umfar í steypakappingini.
Eftir Tórald Kollsker
Leygardagin 10. desember skuldi fyrsta manslið hjá ÍF Føroyum spæla sín síðsta dyst í 2022, áðrenn farið var í jólafrí. Túrurin fór heilt til Hillerød, ið í mun til fjálga Keypmannahavn var hvítt í kava. Tá høllin vísti seg at liggja eitt sindur í ongamannalandi nokkso langt frá tokstatiónini, vóru tað fleiri sum viltust á vegnum og gjørdust eitt sindur seinir. Liðið til dagsins dyst var eitt sindur skert, nakrir vóru upptiknir og onkur sjúkur, og tá 2 fingu snuddir undir dystinum vóru í roynd og veru bert 9 mans tøkir, so Eirikur á bonkinum hevði eina trupla uppgávu á hondunum.
Dysturin byrjaði nokkso javnt, men heimaliðið úr Hillerød legði seg skjótt framum við nøkrum málum, og eftir 15 min var 11-7 til heimaliðið. Men føroyingarnir fullu ikki í fátt, og við góðum verjuspæli og tolnum álopspæli ótu teir skjótt leiðsluna inn aftur og løgdu seg sjálvir á odda, og tá farið varð til hálvleik sá gott út, og støðan var 13-17 til ÍF Føroyar, sum til dagsins dyst spældu í hvítu útiblusunum fyri ikki at vera einslittir sum teir bláu úr Hillerød.
Í hálvleikssteðginum varð lagdur dentur á at royna at halda fram við sama leisti sum móti endanum av fyrsta hálvleiki, og royna at skerja teir býttu feilirnar, sum av og á stungu seg upp, burtur.
At byrja við í seinna hálvleiki sá tað út til at føroyingarnir fóru at klára at halda frástøðuna til mótstøðuliðið, eftir 5 minuttir var 15-20 til teir hvítu og útlitini fyri einum sigri vóru góð. Men so steðgaði eitt sindur upp hjá føroyingunum, og tað byrjaði at síggjast aftur at tað bert vóru 2 vandir bakspælarar og eingin vinstrivongur í álopinum, og heimaliðið át seg inn aftur í dystin, og hóast Tóraldur í málinum aftur stóð ein branndyst, so vísti máltalvan 24-23 til Hillerød tá 5 minuttir restaðu í. Tíbetur góvu føroyingarnir ikki upp og royndu tað síðsta, og komu eisini framum 25-26 í síðsta minutti. Men ólukkutíð fingu heimaliðið spælt eitt álop aftrat og skorað til 26-26 tá 5 sekund vóru eftir og tíðin rann út.
Fjórði javnleikurin í ár hjá ÍF Føroyar monnunum var veruleiki, og tað var ein eitt sindur beiskur smakkur menn sótu eftir við, bæði at missa eina nokkso trivaliga leiðslu og fáa avgerandi málið ímóti sær í síðstu sekundunum. Hóast tað, so var tað ein sera trupul dystur, har nógvir leikarar vóru tvungnir at spæla á óvandum plássum, og væntanin áðrenn dystin var ikki so stór. Tí er eitt stig ongin katastrofa, og føroyingarnir fara heldur beinhart eftir tveimum næstu ferð!
Tóraldur í málinum varð aftur valdur til dagsins leikara, og var tað sera væl uppiborið, eitt tap hevði uttan iva verið veruleikin uttan hansara bjargingar.
ÍF Føroyar fer sum sagt í jólafrí nú, men dríva á aftur í nýggja árinum, næsti dystur er fyrsta vikuskifti í januar.
Eftir Torstein Balle